Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

ενος κακου μυρια επονται - η βροχη, η πτηση και το ατυχημα

ειχαμε ολη την προηγουμενη εβδομαδα για να απογειωσουμε το FITE αφου ειχαμε ολοκληρωσει ολες τις ετοιμασιες. περιμεναμε να δουμε μια ασπρη μερα. την ασπρη μερα δεν την ειδαμε...

το πρωτο κακο: η ασταματητη βροχη (ή ο ανεμος).
για να μπορεσει να απογειωθει αυτο το πραγμα πρεπει να μην βρεχει και πρεπει ο ανεμος να ειναι πολυ αδυναμος. ολη την προηγουμενη εβδομαδα οταν δεν εβρεχε φυσαγε και οταν φυσαγε εβρεχε και απο πανω. που εισαι ηλιολουστε βραζιλιανικε ουρανε;; μεχρι τωρα στα ωπα ωπα μας ειχες, τωρα θυμηθηκες να βρεξεις;; ε; ε; Ε;


το δευτερο κακο: η αναβολη της πτησης.
η πτηση λοιπον ακυρωνεται (προς το παρον). ολοι μεσα στην μαυρη καταθλιψη. τα εισητηρια μας τα οποια ειναι για αυριο δεν αλλαζουν μας αναγκαζουν να φυγουμε απρακτοι. (οκ οχι τελειως, ειναι ρυθμισμενο και κουρδισμενο. απλα μια καλη μερα ζηταει και αυτο το κακομοιρο για να πεταξει).  αυτο εχει ως συνεπεια να πρεπει να γυρισει ο καθηγητης μαζι με τους διδακτορικους τον μαρτιο που θα εχει παλι καλο καιρο η περιοχη για να το πεταξουν το ρημαδι.
αμοιρο FITE, αυτο ηταν το πιο ψηλα που εφτασε. μην κλαις, θα πεταξεις τον Μαρτιο

το τριτο κακο: το ατυχημα
μεσα στην μαυρη καταθλιψη λοιπον και με τον καιρο να λυσσομαναει, ξεκινησαμε να γυρισουμε στο ξενοδοχειο. μπαινω στο αυτοκινητο που οδηγουσε ο καθηγητης. ξεκιναμε κουτσα στραβα να φυγουμε. να μην φαινεται τιποτα απο το τζαμι, ειχε σκοτινιασει απο την πολλη βροχη. δεν κανουμε 20 μετρα και...
η ροδα μεσα στο χαντακι....


αυριο ειναι η μερα που επιτελους γυρναμε στην Ιαπωνια. χωρις να θελω να γινω υπερβολικος νιωθω πως ολο αυτο το μηνα ενιωθα σαν να ημουν στη limbo. νιωθω οτι θα γυρισω στην Ιαπωνια και θα πρεπει να ξανασυνηθισω τον κοσμο των ζωντανων.

οι στοχοι που ειχα πριν ερθω στην Βραζιλια (με σειρα σημαντικοτητας)
1. να παω στο Ριο ντε Τζανεϊρο να δω εναν φιλο μου που εχω πολλα χρονια να δω
2. να παω στο Σαο Παολο
3. να δω τον νυχτερινο ουρανο του Νοτιου Ημισφαιριου
4. να πεταξει το FITE

...φοβερη επιτυχια, μονο να παω στο Σαο Παολο καταφερα.

τα λεμε την Πεμπτη οταν φτασω στην Ιαπωνια. (σπιτι μου σπιτακι μου)

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

ιαπωνικα περιεργα 3

το αρκουδακι και το αλογο εγκρινουν τα ιαπωνικα περιεργα


στα ιαπωνικα ο αριθμος 4 ειναι ομοηχος με την λεξη θανατος. Shi
στα ιαπωνικα ο αριθμος 2 ειναι ομοηχος με την προθεση προς. ni
αν γραψεις σε πινακιδα για παραδειγμα 4.2 αυτο διαβαζετε ως: Shi ni ή αλλιως προς τον θανατο.
Πιο ειναι το περιεργο εδω; Στα νοσοκομεια στην ιαπωνια συνηθως δεν υπαρχει 4ος οροφος. (ο οροφος μετα τον 3 λεγεται 5ος :) ). Αν υπαρχει 4ος οροφος δεν υπαρχει δωματιο 4.2, απο το δωματιο 4.1 παμε στο δωματιο 4.3. Παραφροσυνη;;;; 


Στην Ιαπωνια ειναι κακη τυχη αν σου σπασει η τσατσαρα σου.


Στην Ιαπωνια δεν υπαρχουν ταυτοτητες. Οι πιο πολλοι χρησιμοποιουν το διπλωμα του αυτοκινητου ως ταυτοτητα και μερικοι το διαβατηριο.

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Χαρούκι Μουρακάμι Harumi Murakami 春樹村上


Με αφορμη μια ερωτηση που μου ειχε γινει για το πως βλεπουν οι Ιαπωνες τον Haruki Murakami και με αφορμη την μεταφορα του “Νορβηγικου Δασους” στον κινηματογραφο, το σημερινο post εχει να κανει με τον πιο διασημο συγχρονο Ιαπωνα συγγραφεα. (και με μια δικια μου απορια)

την μερα που πεταξα για βραζιλια αγορασα απο το αεροδρομιο ενα βιβλιο του μουρακαμι που δεν ειχα διαβασει.
λεγεται dance dance dance.



να πω για αλλη μια φορα οτι δεν το κανω επιτηδες να μου αρεσουν τα ιαπωνικα προϊοντα καθε λογης, απλα συμβαινει.

οι ιστοριες που γραφει παρουσιαζουν μια πραγματικοτητα στην οποια υπαρχουν καποια “μαγικα” στοιχεια (οπως τα post του Vam33), τις οποιες οπως τις παρουσιαζει φαινονται τοσο φυσικες.
σε ενα βιβλιο του που ειχα ξεκινησει να διαβαζω, ελεγε για εναν ανθρωπομορφο βατραχο ο οποιος ειχε ερθει για να σωσει το τοκυο (αυτο ειναι το πιο εξωφρενικο παραδειγμα)
αλλα οπως το παρουσιασε μου φανηκε τελειως φυσικο. α, ναι βεβαια υπαρχουν ανθρωπομορφοι βατραχοι, σκεφτηκα

εχω διαβασει 5 βιβλια του, ας τα βαλω σε μια σειρα:

  1. Το κυνηγι του Αγριπροβατου
  2. Ο ελεφαντας εξαφανιζεται
  3. Το Νορβηγικο δασος
  4. Dance Dance Dance
  5. Το κουρδιστο πουλι

τα 3,4,5 δεν σημαινει οτι δεν ηταν καλα απλα τα 1 και 2 τα βαζω ενα τσικ παραπανω.

τωρα θελω να διαβασω και αλλα βιβλια του που δεν εχω διαβασει...αλλα να βρω μουρακαμι στην λορενα και στα αγγλικα λιγο δυσκολο.

το πιο νορμαλ θα ελεγα ειναι το νορβηγικο δασος και το πιο κουφο ο ελεφαντας εξαφανιζεται (ειναι ουσιαστικα 17 ιστοριες)

Οι ερωτησεις μου ειναι οι εξης:
Εχει διαβασει κανεις το κυνηγι του αγριοπροβατου; δεν ειμαι σιγουρος οτι καταλαβα τι εγινε στο τελος και θελω να με φωτισει καποιος!
Εχει δει κανεις το Νορβηγικο Δασος; αν και απο οτι διαβαζω πρεπει να εχει παιξει μονο στο φεστιβαλ της Βενετιας μεχρι τωρα. 

και για να απαντησω και στην ερωτηση πως βλεπουν τον Murakami οι ιαπωνες,
το δειγμα ιαπωνων που εχω εδω μαζι μου δεν ειναι και οτι καλυτερο για να μιλησεις για λογοτεχνια (επισης ουτε για μουσικη μπορεις να μιλησεις αφου μετα απο ερωτηση μου για το τι μουσικη ακουνε....η απολυτη σιωπη. ρωτησα 4 και οι 3 ειπαν οτι δεν ακουνε μουσικη....επιστημονες....). καλυτερα να πιαστουμε απο το οτι το τελευταιο του βιβλιο ξεπουλησε την πρωτη μερα κυκλοφοριας του στην Ιαπωνια. 
Οταν τους ειπα οτι ειναι αρκετα διασημος στην Ελλαδα διεκρινα μια χαρα αλλα δεν τους ειδα να πετανε και την σκουφια τους.

Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

FITE - μια εβδομαδα πριν την πτηση.


Μια εβδομαδα πριν απο την προγραμματισμενη πτηση.

Απο 13 Δεκεμβριου μεχρι 17 θα ειναι οι μερες που θα μπορουμε να απογειωσουμε το FITE. Αν ο καιρος δεν ειναι καλος αυτες τις μερες τοτε ή η πτηση θα αναβληθει ή θα πρεπει να μεινουμε κι αλλο στην Βραζιλια….

Απο εχτες χωριστηκαμε σε 2 ομαδες, μια για την ημερα και μια για την νυχτα ετσι ωστε να μην χανουμε χρονο, δουλευοντας 24 ωρες.

αυτο ειναι το FITE. στην φωτο φαινεται πιο μικρο απο οτι ειναι νομιζω. ολο αυτο το πραγμα θα δεθει σε ενα αεροστατο διαμετρου 150μετρων. Θα πεταξει περιπου 20 με 30 χιλιομετρα πανω απο την επιφανεια της Γης και ελπιζουμε να προσγειωθει ασφαλως με την βοηθεια αλεξιπτωτων. 

αυτο που μοιαζει με κατσαρολα, λεγεται κρυοστατης και ειναι το κομματι στο οποιο δουλευω εγω μαζι με αλλους δυο. με λιγα λογια οπως λεει και το ονομα του δουλεια του ειναι να παγωνει. θα παγωσει καποιες συσκευες σε θερμοκρασια -269 βαθμους κελσιου ετσι ωστε να μπορεσουν να κανουν αυτο που θελουμε. τρωει υγρο ήλιο και υγρο αζωτο.

εδω ειναι τα υπερσυγχρονα γραφεια μας. κοκα κολες και πατατακια ως πηγες ενεργειας. 

Η Παναγια η Απογειωστρα να βαλει το χερι της να εχει καλο καιρο την αλλη εβδομαδα.

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Σαου Παουλου

το σαββατο το βραφυ πριν κοιμηθω, εστειλα ημεηλ στις 3 κοπελες απο το εργαστηριο που μενουμε στο ιδιο εργαστηριο για να τις καλεσω να παμε στο σαου παουλου.
αρνηθηκαν ευγενικα και εγω χαρηκα που εβαλα την υποχρεωση της προσκλησης χοχοχο.

6:30 το πρωι εφυγα για το σαου παουλου. εχοντας το σουπερ προγραμμα με αναλυτικες οδηγιες για το που πρεπει να παω και πως να παω απο τον φιλο μου που μενει στο Ριο (οπου υποτιθεται οτι εναι ολα τα κορμια. πρεπει να παω και να δω με τα ματια μου). 9 και κατι ημουν στο Σαου.


πρωτη σταση το μουσειο τεχνης της πολης. προσοχη ανοιγει στις 11 και περιμενα σαν τον βλακα 1 ωρα. επισης η πινακιδα στα αγγλικα δεν ελεγε οτι ειναι ανοιχτο την κυριακη και θα ειχα φυγει αν δεν κοιταγα και τα πορτογαλικα. εχει πολλους μεγαλους ζωγραφους αλλα το 90% των πινακων ειναι πορτρετα των πλουσιων της αναγεννησης. εμενα δεν μου πολυαρεσουν, οποτε κατεβηκα γρηγορα γρηγορα στον πρωτο οροφο που ειχε μια πολυ ωραια εκθεση ζωγραφικης. Προτεινεται μονο αν σας αρεσουν οι κλασσικοι πινακες. Το κτιριο απεξω φοβερο!

ολη η πολη αλλα και ολοι οι σταθμοι του μετρο ειχαν παρα πολυ ενδιαφερουσα αρχιτεκτονικη. υπηρχε ενα διαχυτο στυλ παντου. (μαζι με αρκετη φτωχια αλλα ηταν ενδιαφερον συνδυασμος)

στην japan town του σαου παουλου. Liberdade. δεκαδες μικρα μαγαζια/περιπτερα με ιαπωνικο φαγητο (πολυ καλο!) και διασπαρτα στους γυρω δρομους μαγαζια με ιαπωνικα προϊοντα. 
εδω εφαγα το φανταστικο παγωτο melona. νομιζω πως αυτα τα μαγαζακια με το φαγητο βρισκονται εκει μονο την κυριακη. 

η εντυπωσιακοτατη εισοδος της αιθουσας συναυλιων στο παρκο Ibirapuera. μαγικο. 
και το κτιριο και το παρκο. οι φωτο που εβγαλα απο το παρκο το αδικουν, ψαξτε στο google. νομιζω το παρκο ηταν το πιο ωραιο μερος που πηγα στην πολη. ειχε κατι καλοκαιρινο, χαρουμενο και ζωντανο. 

αυτο που μου εκανε την μεγαλυτερη εντυπωση ηταν το οτι ειδα μετα απο πολυ καιρο, ανθρωπους στο δρομο να κρατιουνται χερι χερι και να φιλιουνται στο δρομο ανεξαρτητα απο το τι ηλικια ειχαν. 
ακουτε ιαπωνες;;; ξυπνηστε! βαλτε ερωτα στην ζωη σας :)
καλη χρυση η ιαπωνια αλλα θα ηθελα να γινει λιγο λιγοτερο αποστειρωμενη. 



Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

megane - ΦΚΘ


Ηθελα απο καιρο να γραψω για αυτην την ταινια, γιατι ηθελα να διηγηθω πως μια ταινια που ειχα παρακολουθησει στο φεστιβαλ Κινηματογραφου Θεσσαλονικης την βρηκα ως dvd στο κεντρικοτερο βιντεοκλαμπ της Οσακα.
Μεχρι τοτε νομιζα οτι οι ταινιες που προβαλλονται στο φεστιβαλ, αργοτερα καταληγουν να βρισκονται στην συλλογη του σκηνοθετη τους και οτι ο υπολοιπος κοσμος δεν ειχε καποιο αλλο τροπο να τις βρει.
Βλεποντας το dvd της εν λογω ταινιας στο ραφι διαπιστωσα πως το ΦΚΘ δεν ειναι αγνωστο και ασημαντο, γιατι ηταν η δευτερη φορα στην Ιαπωνια που “επεφτα” πανω του. Το 2005 στη Χιροσιμα ειχα συναντησει 2 κινηματογραφιστες που οταν τους ειπα οτι σπουδαζα στην Θεσσαλονικη ενθουσιαστηκαν γιατι ηξεραν το φεστιβαλ. (ηξεραν και την λεξη μαλακας, αλλα αυτο δεν αποτελει εκπληξη).


Η ταινια λεγεται Megane (μεγκανε) και σημαινει “γυαλια” (μυωπιας). Δεν εχω να γραψω πολλα για την ταινια, γιατι αυτη η ταινια δεν ειχε να κανει τοσο πολυ με την ιστορια αλλα πιο πολυ με την ηρεμια και με ομορφες μικρες στιγμες. Χωρις αυτο να σημαινει πως γινεται βαρετη.
Οπως εγραψε μια φιλη μπλογκερ: “Ήταν μια ωραία γλυκιά νωχελική καλοκαιρινή κωμωδία”.

Αυτη λοιπον η μπλογκερ μου θυμισε μια απο τις πιο ωραιες αναμνησεις που ειχα στην Θεσσαλονικη.
Με αυτην την μπλογκερ ημασταν στην ιδια αιθουσα, στην ιδια προβολη χωρις να γνωριζομαστε.


Ας γραψω λοιπον την ιστορια και απο την δικη μου πλευρα.
Εγω ειχα παει στην ταινια με την φιλη μου την Δαναη που καναμε μαζι Ιαπωνικα και kendo.
Μας ειχαν πει απο την αρχη οτι θα ειναι εκει η σκηνοθετης οποτε ειχα ηδη βαλει στο μυαλο μου οτι θα ηταν μια πολυ καλη ευκαιρια να της κανω καποια ερωτηση αν ειχα στα ιαπωνικα. Τοσο καιρο τα μαθαινα ενιωθα οτι επρεπε να τα χρησιμοποιησω καποτε!
Τελειωνει η ταινια και αρχιζουν τις ερωτησεις. Με επιασε ενα φοβερο αγχος. Αν την ρωτησω και δεν καταλαβει τι θελω να πω; Ειναι σωστο να την ρωτησω στα ιαπωνικα;
Ξεπερναω το αγχος μου τελικα, αρπαζω το μικροφωνο (καλα δεν το αρπαξα) Της εκανα την ερωτηση μου (αφου πρωτα της ειπα ποσο καταπληκτικη ταινια εχει φτιαξει κτλ κτλ χεχεχε). Ευτυχως ολα πηγαν καλα.
Στο τελος των ερωτησεων η κυρια που καθοταν στην θεση απο πισω μου ηρθε και μου μιλησε. Ηταν η μαμα της δημιουργου. Μου εξεφρασε την εκπληξη της και με ευχαριστησε.
Βγαινοντας απο την αιθουσα ημουν σε υπερενταση απο το προηγουμενο αγχος. Ειχα χαρει που τα Ιαπωνικα που μαθαινα μπορεσα να τα χρησιμοποιησω καπου, εστω και για λιγο στο Φεστιβαλ Κινηματογραφου Θεσσαλονικης.

Erisabetsu σε ευχαριστω παρα πολυ που μου θυμησες εκεινη την ημερα. Μου φαινεται απιστευτο οτι απο μια προβολη στο φεστιβαλ ξαναβρισκομαστε μεσα απο το ιντερνετ. Ποσο μικρη να ειναι αραγε η πιθανοτητα.

Υ.γ. Η ερωτηση που εκανα ειχε να κανει με τον τιτλο της ταινιας. Η ιστορια δεν ειχε καμια σχεση με γυαλια και ειπα να ρωτησω σε περιπτωση που δεν ειχα καταλαβει καποιο κρυμμενο μηνυμα. Η απαντηση ηταν η εξης: Μια μερα συνειδητοποιησα πως ολοι μου οι ηθοποιοι φορουσαν γυαλια. Ετσι αποφασισαμε να βγαλουμε την ταινια Megane.
Αν δειτε την ταινια η διαθεση σας θα γινει αναλαφρη. Ετσι νομιζω πως παρθηκε και η αποφαση για τον τιτλο, αναλαφρα J
Υ.γ.2 η φωτο στο μπλογκ της Erisabetsu που γραφει απο κατω “ο παρακατω νεαρος” ειναι απο το προσωπικο μου αρχειο…..

Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

δηλωση βομβα



Βρισκομαι στην Βραζιλια εδω και δυο εβδομαδες. Μεχρι προχτες το μονο μερος της βραζιλιας που ειχα δει ηταν η μικροσκοπικη πολη στην οποια εμενα. (Λορενα).
Δεν με παραξενεψε τοσο το οτι η πολη ηταν καπως φτωχικη και αδιαφορη αλλα το οτι οι ανθρωποι που εβλεπα στον δρομο δεν ανταποκρινονταν στην εικονα που ειχα στο μυαλο μου για τους βραζιλιανους (αντρες και γυναικες).
Σκεφτηκα, επαρχια ειναι μην εχεις υψηλες απαιτησεις και στα απομακρυσμενα χωρια της ελλαδας να πας συνηθισμενες γιαγιαδες θα βρεις και ανθρωπους που δεν ασχολουνται και πολυ με την αισθητικη τους. Περιμενε Δημητρη, ελεγα απο μεσα μου, να πας πρωτα στο Σαο Παολο ή στο Ριο και μετα να σχηματισεις αποψη.

Προχτες λοιπον μας εδωσαν μια μερα αδεια, δεν εχασα την ευκαιρια και πηρα το λεωφορειο για το Σαο Παολο. Ενας φιλος μου που μενει στο Ριο μου εβγαλε ενα τελειο προγραμμα για το τι πρεπει να δω στο Σαο Παολο, οποτε σε μια μερα καταφερα να δω αρκετα πραγματα.

Ομως ο σκοπος αυτου του ποστ δεν ειναι να γραψω τις εντυπωσεις απο το Σαο Παολο αλλα να εκφρασω την εκπληξη μου οταν διαπιστωσα πως οι κατοικοι του Σαο Παολο δεν ηταν οσο φλογεροι και χοτ λατιν λοβερς οπως ειχα στο μυαλο μου.
Τοσα χοντρα μπουτια μαζεμενα στο μετρο δεν ειχα ξαναδει στην ζωη μου. Μιλαμε για παχος και νταρντανοσυνη. Ισως οι chubby lovers να βρουν αυτο που παντα εψαχναν εδω…
Αλλα δεν ειναι μονο το παχος. Βλεποντας τα προσωπα των Βραζιλιανων διαπιστωσα πως ολες οι φυλες που εχουν μεταναστευσει εδω (ασπροι, μαυροι, ντοπιοι, ευρωπαιοι, αμερικανοι, ιαπωνες) εχουν ανακατευετει μεταξυ τους και τα χαρακτηριστικα της μιας φυλης εχουν περασει στην αλλη, χωρις αυτο να εχει ενα ομορφο αποτελεσμα.

Ισως ειμαι υπερβολικος, ισως να μην εχω ακομα σωστη αποψη για την ομορφια των βραζιλιανων. Ισως να ειχα πολυ υψηλες απαιτησεις.
Ελπιζω να μου δωθει η ευκαιρια να παω και στο Ριο για να δω τι παιζει και εκει.

Θα ακολουθησει ποστ με φωτο και εντυπωσεις απο το Σαο Παολο
Ολε ολε ολε!!!


Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

οι ιαπωνες και η θρησκεια

Οι ιαπωνες και η θρησκεια.

Μπορει να βρισκομαι στην Βραζιλια αλλα αυτο δεν σημαινει πως δεν μπορω να συνεχισω να γραφω για την Ιαπωνια. Αλλωστε για αυτο που κανουμε ειτε ημασταν στην Βραζιλια ειτε οπουδηποτε αλλου ειναι το ιδιο.

Απο καιρο καποιος μου ειχε στειλει ενα email και με ρωτησε για την σχεση που εχουν οι ιαπωνες με την θρησκεια.

Ειχα ρωτησει αρκετους φιλους και γνωστους να μου πουν την γνωμη τους για το θεμα. Δεν ειχα ψαρεψει καποια εντυπωσιακη απαντηση οποτε ειχα αναβαλλει την σχετικη δημοσιευση.

Τωρα που καθε μερα πηγαινουμε για φαϊ ολοι μαζι απο το εργαστηριο βρηκα την ευκαιρια να ρωτησω ακομα πιο πολλους ιαπωνες και να βγαλω ενα γενικο συμπερασμα.

Οι Ιαπωνες δεν εχουν καποια δυνατη συνδεση με την θρησκεια τους. Μαλλον ας το ξαναπω ετσι: Οι Ιαπωνες εχουν σχεση με την θρησκεια οσο εχει ενας μεσος ελληνας αλλα αυτοι τουλαχιστον καταλαβαινουν οτι αυτο δεν αρκει για να σε κανει πιστο σε αντιθεση με το ελληνικο: βεβαια, εγω Χριστιανος ειμαι, καθε Χριστουγεννα και Πασχα στην εκκλησια παω!

Ας το αναπτυξω λιγακι. Στην Ιαπωνια υπαρχει ο Βουδισμος (και παρα πολλα παρακλαδια του) υπαρχει και το Σιντοϊσμος (Shinto 神道). Υπαρχουν και αφθονες νεες ‘θρησκειες’ οι οποιες εχουν μοναδικο σκοπο να βρισκουν κοροϊδα και να τους τρωνε λεφτα. Αλλα ας επικεντρωθουμε στις δυο κυριες θρησκειες και στο τι σημαινουν. Ο Βουδισμος εχει αναλαβει τα ζητηματα της ζωης και του θανατου. Ειναι υπευθυνος για τις κηδειες και για την μετενσαρκωση (οταν μου ειπαν διαφοροι απο τους γιατρους μου οτι πιστευουν στην μετενσαρκωση προσπαθησα να κρατησω το σαγονι μου να μην πεσει στο πατωμα). Το Shinto εχει να κανει με τον σεβασμο για την φυση, τον κοσμο, την οικογενεια και τους πεθαμενους προγονους. Επισης η τελετη του γαμου ειναι σιντοϊστικη. Αυτο που μου εκανε τρομερη εντυπωση ειναι πως παλι καποιοι απο τους γιατρους δεν ηξεραν την συγκεκριμενη λεξη για αυτην την θρησκεια και ειχαν μια πολυ γενικη εικονα για το τι προκειται….το οτι εισαι επιστημονας αγαπητε μου δεν σημαινει οτι αγνοεις τι γινεται γυρω σου.



Οσους ρωτησα (γιατρους και μη) σχετικα με το ποια ειναι η θρησκεια τους μου ειπαν οτι πρακτικα δεν πιστευουν σοβαρα σε καποια θρησκεια αφου δεν ασχολουνται και τοσο, αλλα πιο πολυ το βλεπουν ως παραδοση και απο συνηθεια λενε οτι ειναι βουδιστες. (αυτο ακριβως που συμβαινει και στην Ελλαδα). Αρα οι πιο πολλοι μου δηλωσαν αθρησκοι.

Ενα ακομα στοιχειο για την θρησκευτικη χαλαρωτητα στην Ιαπωνια ειναι (οπως ειχα γραψει σε παλαιοτερο ποστ) οτι η τελετη του γαμου τα τελευταια χρονια μπορει να γινει σε ευρωπαϊκο στυλ με πολλες φορες παπα ο οποιος ειναι μαϊμου. (οχι το ζωο, αλλα ψευτικος παπας)

Με λιγα λογια οι Ιαπωνες (στην πλειονοτητα τους) δεν εχουν καμια σοβαρη συνδεση με την θρησκεια. Το βλεπουν απλως ως παραδοση. Αν βρεθουν εξω απο εναν ναο μαλλον θα προσευχηθουν. Μερικοι πιστευουν στην μετενσαρκωση. Καποιοι αλλοι πιστεουν στα πνευματα και στα φαντασματα.

Υ.γ. για το μονο που εχω συγχυστει σε σχεση με αυτο το θεμα ειναι πως και στην ιαπωνια υπαρχουν τα κλασσικα κοροϊδα (αν και δεν ειναι πολλοι) που πιστεουν οτι δινωντας λεφτα στην εκκλησια θα σωθει η ψυχη σου, θα παντρευτει το παιδι σου και οτι θα πας στον παραδεισο.

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

ποιος ειπε....

1) οτι οι ιαπωνες δεν ξερουν να χορευουν;;


το βιντεο δεν ειναι πολυ καλο. 
εχτες το βραδυ μας καλεσε η Astrid (απο την Βενεζουελα) να παμε σε ενα salsa club. φευγω για Βραζιλια αυριο και ειπα δεν βαριεσαι, δεν ξερω να χορευω σαλσα αλλα τουλαχιστον θα δω τους φιλους μου πριν φυγω. 
πολιτισμικο σοκ! ιαπωνες να χορευουν, να κανουν στροφες, φιγουρες, να προσκαλουν συνεχως τα κοριτσια της παρεας μας να χορεψουν!!!! ειδικα αυτο το τελευταιο με αφησε με το στομα ανοιχτο. με το που τελειωνε ο ενας ερχοταν ο αλλος. και δεν ειναι οτι ζηταγαν μονο τις δικες μας που ηταν ξενες και οσο να το κανουμε πιο εξωτικες, αλλα την ιδια αντιμετωπιση ειχαν και οι γιαπωνεζες. 
μπραβο μπραβο μπραβο. 

 2) οτι ειναι ντροπη να βαζεις μασκαρα;;;
τι να πω με αυτην την χωρα. μια ετσι μια γιουβετσι. απο την μια η διαχωριστικη γραμμη αναμεσα στα δυο φυλα ειναι σχεδον ανυπαρκτη και απο την αλλη η παρουσια των ομοφυλοφιλων στην κοινωνια ειναι κατι σαν αστικος μυθος.
εδω θελω να τονισω οτι η μασκαρα αυτη απευθυνεται στο γκεϋ κοινο αλλα πιο πολυ στα straight αγορια.
εμπρος στο δρομο που χαραξαν οι ιαπωνες εφηβοι! γιατι δεν ειναι ντροπη να βαζεις μασκαρα :)  (στην ιαπωνια τουλαχιστον)

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Takarazuka 宝塚 - Οι πιο αφοσιωμενες φανς!

ο Yoshi ο συνεταιρος του Ken εχει εναν φιλο που κανει παραγωγες Takarazuka. Επειδη ομως ειναι και καποιας ηλικιας, πριν απο λιγο καιρο αποφασισε να σταματησει την δουλεια. Ο Yoshi λοιπον θεωρησε οτι ηταν πολυ καλη ιδεα να παμε να δουμε το τελευταιο εργο του φιλου του. 



Η παρασταση ειχε δυο μερη. Το πρωτο μερος ηταν απολυτως μαγικο. Ηταν παρασταση παραδοσιακου ιαπωνικου χοροθεατρου. Τοσα υπεροχα χρωματα, σκηνικα, κοστουμια 100% ιαπωνικα, 100% απιστευτης αισθητικης και ομορφιας. Νομιζω σχεδον δακρυσα σε μια σκηνη οπου 4 χορευτριες ντυμενες με καταλευκα ρουχα χορευαν μπροστα απο εναν λευκο τοιχο καθως επεφτε πυκνο χιονι. Πρωτη φορα νομιζω ειδα τοσο εντονα την δυναμη τετοιας απλοτητας στο χρωμα. Ανατριχιασα.

Και επειδη στους Ιαπωνες αρεσει να ανακατευουν πολλα πραγματα μαζι, το δευτερο μερος της παραστασης ηταν μια προσαρμογη του An officer and a Gentleman.  Απο το απολυτα Ιαπωνικο στο πρωτο μερος, σε μια ιστορια στον αμερικανικο στρατο στο δευτερο :)

Η παρασταση ηταν καταπληκτικη, φοβερες ερμηνειες, ωραια τραγουδια, καθομασταν και στην πρωτη σειρα χαρη στις θεσεις που μας εκλεισε ο φιλος του Yoshi, το καταευχαριστηθηκαμε!

Ομως η εμπνευση για αυτο το ποστ ερχεται απο αλλου. Ερχεται απο τις πιο πιστες φανς!


ειναι αυτες οι 5 κυριες (αν και υπηρχαν και αλλες, αφθονες πιο κατω) που στεκονται ορθιες και κρατανε τα κουτια στα χερια τους. Τα κουτια εγραφαν καποια ονοματα πανω τους. Αν και καταλαβα τι ακριβως συνεβαινε ειπα να ρωτησω τον Κεν για επιβεβαιωση. 

- Τι κανουν αυτες οι γυναικες με τα κουτια;;
- Ειναι πολυ πιθανον οι αρχηγοι απο τα φαν κλαμπς των ηθοποιων. Μαζευουν τα γραμματα που γραφουν οι υπολοιποι φανς για τις ηθοποιους και αυτες τους τα παραδιδουν.
- Μπουαχαχαχαχαχα καλα το καταλαβα.

Ειχα δει και την προηγουμενη φορα φανς να τρεχουν πισω απο τις ηθοποιους και να τους δινουν λουλουδια αλλα αυτο δεν θα το φανταζομουν. 

Το κοινο του Takarazuka ειναι κυριως γυναικες απο 35 και βαλε. Ισως ειναι κατι πολυ αγνο και ρομαντικο και ομορφο και ποιητικο να εκφραζεις τον θαυμασμο σου για το ταλεντο ενος αλλου ανθρωπου γραφοντας του ενα γραμμα αλλα εγω δεν μπορουσα να σταματησω να προσπαθω να καταλαβω τι ακριβως σκεφτονταν αυτες οι γυναικες οταν εγραφαν τα γραμματα. Και απο την αλλη οι αρχηγοι των φαν κλαμπ που περιμενουν πριν και μετα την παρασταση να μαζεψουν τα γραμματα. 

Μαλλον επειδη σε εμενα δεν ειχε ξυπνησει ποτε καμια τετοια επιθυμια, να γραψω ενα γραμμα , σε εναν υπερσταρ γιαυτο να μου φαινεται περιεργο.... Οκ μου αρεσουν τα τραγουδια σου, μου αρεσει οπως χορευεις, εχεις αλλαξει την ροη της τεχνης παγκοσμιως, αλλα δεν θα κατσω να σου γραψω γραμμα. Τελικα μηπως ειμαι ενας ρηχος και επιπεδος ανθρωπος χωρις σταγονα ρομαντισμου μεσα του;;;


Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

οικολογικη συναυλια

πριν απο 2 βδομαδες περιπου πηγαμε σε μια συναυλια της πασιγνωστης τραγουδιστριας MISIA.
(απο τις μεγαλυτερες επιτυχιες της το Everything)


δεν ηθελα να παω και παρα πολυ γιατι 5 6 τραγουδια της ηξερα, τελικα αποδειχτηκε πως αξιζε τον κοπο γιατι δεν ηταν μια συνηθισμενη συναυλια. ηταν μια συναυλια αφιερωμενη στην Βιοποικιλοτητα και τα ζωα υπο εξαφανιση. Αναμεσα στα τραγουδια η MISIA εκανε ερωτησεις στο κοινο για το αν γνωριζουν ποσα ζωα βρισκονται υπο εξαφανιση στην ευρυτερη περιοχη της Οσακα, εβγαζε μικρους λογους για το οτι πρεπει να αρχισουμε να αγαπαμε παλι την Μητερα Φυση κτλ κτλ. Το αποκορυφωμα της βραδιας ηταν οταν μας ανακοινωσε πως αρκετο καιρο πριν την συναυλια ειχε βαλει ανακοινωση στο επισημο site της και καλουσε τους φαν της να ερθουν στην συναυλια ντυμενοι ως το αγαπημενο τους ζωο υπο εξαφανιση.....

στην σκηνη ανεβηκαν οι 7 διαγωνιζομενοι. ειχαμε πουλια, πολικες αρκουδες, πλακτον και στο τελος μια φαντασμαγορικη πεταλουδα.
πηγαινε διπλα στον καθενα και του ζηταγε να μας πει λιγα πραγματα για το ζωο που αντιπροσωπευε.

αχνοφαινεται η Misia διπλα στον πρωτο διαγωνιζομενο (ενα πουλι)

οχι μπραβο παντως. το να κατσεις και να φτιαξεις μονος σου για το αγαπημενο σου ζωο υπο εξαφανιση και να πας στην συναυλια να σε δει η MISIA σημαινει οτι εχεις ενα παθος στην ζωη σου;

ο νικητης επιλεχτηκε απο τα μελη της μπαντας και φυσικα την καλλιτεχνη. (δεν θυμαμαι τι κερδισε...κερδισε κατι αραγε;....)

το ποστ αυτο δεν εχει να κανει με την συναυλια που ξεφευγει λιγο απο τα συνηθισμενα αλλα πιο πολυ με το οτι οι ιαπωνες εχουν εκατονταδες διαφορετικα προσωπα που μπορει να κυμαινονται απο την καταθλιψη, απο τον ρομποτισμο, απο τα περιεργα φετιχ, απο την αφελεια και τελος απο το να ντυνονται ως το αγαπημενο ζωο τους υπο εξαφανιση και να πηγαινουν στην συναυλια για την Βιοποικιλοτητα!

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Μπραζιλ - FITE

Δεν ειχα γραψει τιποτα τοσο καιρο γιατι ακομα προσπαθω να προετοιμαστω ψυχολογικα για αυτο που προκειται να περασω στην Βραζιλια.

Την αλλη Δευτερα φευγω για Βραζιλια για ενα μηνα περιπου. Και οχι δεν ειναι για ξεφρενο κλαμπινγκ, μπανια και ηλιοθεραπειες. Θα παω με τους πολυαγαπημενους μου συναδελφους απο το εργαστηριο για να κανουμε το πειραμα που ετοιμαζαμε ολους τους προηγουμενους μηνες (αυτοι το ετοιμαζαν χρονια ολοκληρα βεβαια).

Δεν πιστευω οτι θα ενθουσιαστει κανεις με το αντικειμενο του πειραματος αλλα ας κανω ενα κοπο να εξηγησω. Στο εργαστηριο ετοιμαζουμε κατι σαν τηλεσκοπιο το οποιο θα πεταξει στην ατμοσφαιρα της Γης δεμενο σε ενα αεροστατο. Οσο πεταει θα προσπαθησει να συλλεξει ακτινοβολια απο καποιους στοχους-πλανητες που πιστευουμε οτι μοιαζουν με την Γη (δηλαδη οτι μπορει να υπαρχουν ιχνη νερου και παρομοιας ατμοσφαιρας). το πειραμα το λενε FITE: Far-ifrared Interferometric Telescope Experiment.

Οποτε θα πρεπει να ειμαστε εκει ενα μηνα και βαλε για να το προετοιμασουμε, να το απογειωσουμε και να συλλεξουμε τα δεδομενα.

Αυτο που φοβαμαι ειναι οτι αυτο που περασα το καλοκαιρι στο Death Lab για μια εβδομαδα, στην Βραζιλια θα ειναι για πολλαπλασιο χρονο. Εμαθα απο τους συναδελφους οτι πριν απο δυο χρονια που ειχαν ξαναπαει στην βραζιλια ειχαν ενα ρεπο καθε 2 εβδομαδες! οου γιεα.

Τελος παντων. Ας μην βγαζω βιαστικα συμπερασματα.

Δεν ξερω κατα ποσο θα εχω ορεξη και ενεργεια για να μεταφερω τι συμβαινει στην βραζιλια, γιαυτο μεχρι τα Χριστουγεννα τα ποστ ισως αραιωσουν δραματικα. (23 Δεκεμβριου προβλεπεται η επιστροφη....)

Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

περιπετειες στους δρομους της Ιαπωνιας: otoshimono 落とし物

σημερα θα γραψω την τελευταια περιπετεια που ειχα στον δρομο. (ελπιζω πραγματικα να ειναι η τελευταια, αρκετα τραβηξα!)

-otoshimono = πραγμα που επεσε.-

πριν απο 2 εβδομαδες περιπου οδηγουσα απο το πρωι πρωι απο το σπιτι στο νοσοκομειο. 
καθως περιμενα σε ενα κοκκινο φαναρι, σταματαει διπλα μου μια νταλικα. βγαινει ο οδηγος απο το παραθυρο και μου λεει:
πρεπει να σου επεσε το πορτοφολι 300μετρα πιο πισω. τα χανω στιγμιαια και σκεφτομαι οτι μαλλον δεν καταλαβα καλα τα ιαπωνικα του
πρωινιατικα ακομα με την τσιμπλα στο ματι. τον ευχαριστω, αναβει πρασινο το φαναρι και ξαναξεκινησα με ενα τρομερο αγχος. 
λες; μα δεν μπορει θα το εβλεπα, η τσαντα ηταν στο καλαθι μπροστα, αν ειχε πεσει θα το ειχα δει σιγουρα!!!
για να γυρισω στο υποτιθεμενο σημειο πτωσης του πορτοφολιου θα επρεπε να κανω ολοκληρο κυκλο και δεν ειχα πολλη ωρα γιατι θα αργουσα στο μαθημα.
οποτε, αποφασισα να παω στο νοσοκομειο και να γυρισω αργοτερα να ψαξω για το πορτοφολι. οι μαθητες μου πανω απο ολα! (....)
3 ωρες μαθημα μες το αγχος και την αγωνια. 
φευγω απο το νοσοκομειο και ξανακανω την πρωινη διαδρομη. πουθενα το πορτοφολι. μαλιστα λεω, πολυ ωραια!
φτανω στο πανεπιστημιο και αρχησα να ψαχνω για τα πλησιεστερα αστυνομικα τμηματα. 
δεν προλαβω να ολοκληρωσω την ερυενα και χτυπαει το κινητο:
`ο κυριος κοντοπουλος; απο την γραμματεια του πανεπιστημιου σας τηλεφωνω.`
`μαλιστα εγω ειμαι῾
`πριν απο λιγο πηραν τηλεφωνο απο την αστυνομια, καποιος βρηκε το πορτοφολι σας και το πηγε στο τμημα`
`γιουπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!!!!` (οκ δεν της ειπα γιουπι)

μου εδωσε το τηλεφωνο του τμηματος και τον κωδικο που ειχε το πορτοφολι μου για να μιλησω με τον υπευθυνο. 
παιρνω τηλ και με ενημερωνει η αστυνομικος οτι εχουν το πορτοφολι μου! την χιλιοευχαριστησα και της ειπα οτι θα πηγαινα την επομενη μερα να το παρω. 

την επομενη μερα φτανω στο τμημα και παω στο καταλληλο γραφειο. 
πριν προλαβω να πω κατι αρχιζει να χαχανιζει γλυκοπονηρα. 
`για το πορτοφολι ειστε ετσι δεν ειναι; σας καταλαβα απο την φωτογραφια στην ταυτοτητα`
μου δινει ενα χαρτι να υπογραψω. 
το εν λογω χαρτι ειχε ο,τι πληροφορια για μενα μπορειτε να φανταστειτε. μεχρι και σε ποιο βιντεοκλαμπ ειμαι γραμμενος!!!!
χριστουλι μου σκεφτηκα, αυτο εννοουνε αυτοι οι αριστεροι οταν λενε οτι μας εχουν ολους φακελωμενους. χεχεχε 
παιρνω το πορτοφολι μου ολο χαρα και ετοιμαζομαι να φυγω. με σταματαει και μου λεει:
`αυτο ειναι το ονομα και το τηλεφωνο αυτου που εφερε το πορτοφολι, αν και μας ειπε οτι δεν χρειαζεται αν θελετε καλο θα ηταν να τον παρετε τηλεφωνο να 
τον ευχαριστησετε.`
παιρνω το χαρτι και διαβαζω το ονομα....κατι σε Ινδια μου εκανε. 

χαρουμενος που ειχαν σωθει ολες οι καρτες μου, σκεπτομενος ποσο τυχερος ειμαι που ζω σε μια τετοια χωρα καβαλησα το μηχανακι 
μου για αλλη μια φορα, ετοιμος για νεες περιπετειες!

υ.γ. τελικα δεν τον πηρα τηλεφωνο γιατι πραγματικα ειχα χιλια πραγματα στο μυαλο μου
υ.γ.2 θελω πραγματικα να πιστεψω οτι κατι τετοια θα συνεβαινε και στην ελλαδα αλλα μου ειναι δυσκολο



ζητω η Ιαπωνια, οι κατοικοι της και η οργανωση της!!!

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

περιπετειες στους δρομους της Ιαπωνιας: μηχανικα προβληματα

το τελευταιο ποστ τελειωσε καπως ετσι:

λιγο πριν παρκαρω η μηχανη εσβησε.

τελος παντων παρκαρα, και εμεινα στο πανεπιστημιο ολη την ημερα μεχρι το απογευμα που επρεπε να φυγω γιατι ειχα μαθημα με τους γιατρους.
....5 λεπτα να προσπαθω να το βαλω μπρος. με τα χιλια ζορια ξεκινησε, μεχρι να φτασω στο νοσοκομειο ετρεμα οτι μπορει να σβησει απο στιγμη σε στιγμη. 
τελειωνω το μαθημα και αφου παλι με τα χιλια ζορια το βαζω μπρος αποφασιζω να παω σε ενα συνεργειο. 
ο μηχανικος (καθολου περιεργο) μεσα στην ευγενεια. του λεω τι συνεβη, με κοιταζει ηδη με το βλεμα 'κλαφτο το μηχανακι', μου λεει οτι θα με παρει τηλεφωνο οταν το κοιταξει. με παιρνει τηλεφωνο λοιπον την επομενη μερα και μου λεει οτι θα στοιχισει γυρω στα 200ευρω η επισκευη και οτι καλυτερο θα ηταν να το αφησω στην μοιρα του και να παρω ενα καινουργιο. τον ευχαριστησα, του ειπα οτι θα το σκεφτω και θα τον ξαναπαρω τηλ. 
περασαν 2 βδομαδες οπου προσπθουσα να βρω ενα φτηνο σκουτερακι. βρηκα στο ιντερνετ ενα ζαμφθηνο που το πουλαγανε σε ενα μαγαζι μεσα στην ερημια στην ακρη της πολης. λεω χαλαλι η ταλαιπωρια θα φυγω με μηχανακι απο εκει. 2 χιλιομετρα περπατημα απο το σταθμο μες την νταλα. φτανω, το βλεπω οπως στην φωτο στο ιντερεντ και λεω στην κοπελα αυτο θελω. μου λεει ωραια, κοστιζει οσο γραφει η ταμπελιτσα ΣΥΝ τα εξοδα επισκευης...ενω εβραζα μεσα μου της ειπα ευχαριστω πολυ και σηκωθηκα και εφυγα.

στον δρομο για την μεγαλη ευκαιρια....


2 εβδομαδες με τα τρενα απο το σπιτι στο πανεπιστημιο, στην προπονηση και στο νοσοκομειο αποδειχθηκε οτι ηταν το οριο μου. πηρα τηλεφωνο τον μηχανικο και του ειπα να μου βρει αυτος ενα μηχανακι οχι πολυ ακριβο. 
την ιδια μερα κιολας μου λεει οτι βρηκε ενα. παω, το βλεπω, εξωτερικα στο κακο του το χαλι αλλα τουλαχιστον προχωρουσε. του τα σκαω και παω να φυγω. μερικα χιλιομετρα πιο κατω σβηνει η μηχανη.....ημουν ετοιμος να κανω μπαμ απο τα νευρα. τηλεφωνο παλι, απο οτι καταλαβα πρεπει να ντραπηκε πολυ και εστειλε αμεσως τον βοηθο του να παρει το χαλασμενο. φτανει ο βοηθος φορτωνει το χαλασμενο σε ενα φορτηγακι και κατεβαζει ενα αλλο σκουτερακι. 'αυτο μπορεις να το χρησιμοποιεις μεχρι να δουμε τι θα γινει'. οκ το σωσανε λεω, κανανε την μαλακια τους αλλα τουλαχιστον υπαρχει εναλλακτικη. 
τελος λοιπον, παω την επομενη μερα στο συνεργειο να δουμε τι θα γινει. αφου μονο στα ποδια μου που δεν επεσε μου ειπε πως θα μπορουσα να κρατησω το σκουτερ που μου παραχωρησαν την προηγουμενη μερα χωρις παραπανω λεφτα (αν και ηταν φανερο πως ηταν σαφως καλυτερο απο το σκουπιδι που μου ειχαν δωσει την προηγουμενη μερα). αν και με το καλαθι που ειχε μπροστα μοιαζει λιγο με σκουτερακι της θειας που παει για ψωνια δεν παραπονεθηκα καθολου, το πηρα και εφυγα. 

το σκουτερακι της θειας

μεχρι να ολοκληρωθει ολη αυτη η διαδικασια, με χαλασμενα σκουτερακια, με κρυμμενες χρεωσεις, με και καλα καινουργια σκουτερακια που χαλανε την ιδια μερα + 2 εβδομαδες ωωωωρες ατελειωτες στα τρενα, ημουν ενα κουρελι.

τελος καλο ολα καλα :) (με τα μηχανικα προβληματα)

ομως...οι περιπετειες δεν τελειωσαν....

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

περιπετειες στους δρομους της Ιαπωνιας: μπλεξιματα με την αστυνομια!

οπως μου εγραψε μια φιλη μου:
Τετοιες κινησεις σε κανουν να νιωθεις πιο "native".
Να βλεπεις το σκηνικο γυρω σου να κινειται με αλλη ταχυτητα απο την καθιερωμενη (πεζου-ποδηλατου-τρενου).

το ιδιο μου ειχε κανει εντυπωση και στην θεσσαλονικη που καθε φορα που οδηγουσα στην πολη (σπανια) μου φαινοταν διαφορετικο μερος!

συνεχιζω την ιστορια μου:

οι μηνες περνουσαν αρμονικα. εγω και το μεταχειρισμενο σκουτερακι μου ημασταν χαρουμενοι....ωσπου....ηρθε η πρωτη κληση! 
παρανομο παρκαρισμα. 
να δικαιολογηθω λιγο, το ειχα παρακαρει σε ενα ελευθερο παρκινγκ που ελεγε ομως οτι πρεπει το σκουτερακι να ειναι μεσα απο τις γραμμες. 
επειδη ομως το παρνκινγκ ηταν τσαμπα, ηταν και τιγκα! οποτε το εβαλα και εγω κουτσα στραβα αλλα εξειχε λιγο η πισω ροδα.....
ρεεεε και μου κοψανε κληση!!! 90 ευρω!!!!!!!!!!!! 
μετα απο καναδυο μηνες και ενω ειμαι στον δρομο για ενα μαθημα αγγλικων (ακουγοντας ντανς ντανς ντανς μουσικη) ακουω κατι σειρηνες και βλεπω μια μηχανη να με πλησιαζει.... μου εκανε νοημα ο αστυνομικος να σταματησω. απο πισω ηταν και ενα περιπολικο. με βαλανε στο περιπολικο γιατι εβρεχε, ευγενεστατοι, γραψανε ο,τι ηταν να γραψουνε, μου ειπαν να προσεχω και συνεχισα να παω στο μαθημα μου. οπως ειπαμε το οριο ειναι 30....ε εγω πηγαινα με 54! οχοχοχο. ακου τωρα να σου κοψουν κληση επειδη πηγαινεις με 54 ε οχι! 

100 ευρω.

τελος να μην τα πολυλογω, ηθελα να βρω ενα μαγαζι που να εκτυπωνει φωτο και επειδη τετοια μαγαζια πλεον δεν υπαρχουν επρεπε να ψαξω και να παω σε μια γειτονια που δεν ειχα ξαναπαει. οποτε αγχωμενος, κοιταζοντας τον χαρτη στο κινητο οποτε μπορουσα για να καταλαβω απο που θα παω.... αλλες σειρηνες. 
πω ρε πουστη μου λεω τι εκανα παλι;;; 
^δεν κανατε δεξια στροφη σε δυο βηματα^..... ααααγκρρρρρρ ευτυχως 25 ευρω μολις. ουφ. 

αυτο εγινε τον ιουλιο. 
μετα απο μερικες μερες μου ηρθε ενα χαρτι απο την αστυνομια που ελεγε οτι αν θελω μπορω να παρακολουθησω ενα επαναληπτικο μαθημα κανονων ασφαλειας και οδηγησης. αυτο θα στοιχιζε αλλα 70 ευρω περιπου αλλα θα μου μηδενιζε τους ποντους. ειχα μαζεψει 5 ποντους και στους 6 θα μου επαιρναν το διπλωμα για ενα μηνα!!!
λεω δεν ειμαστε για τετοια τωρα, τα εσκασα τα 70 ευρω και πηγα :(
στο εν λογω μαθημα ημασταν 17 αντρες και μια κοπελα. 
μερος του μαθηματος ηταν και το να βγουμε στο δρομο να μοιρασουμε φυλλαδια στον κοσμο για ασφαλη οδηγηση. επισης για κανα 10λεπτο κρατουσαμε μια ταμπελα που την δειχναμε στους διερχομενους οδηγους που ελεγε να βαλουν την ζωνη τους.
μισο να βρω φωτο! 
ειχαμε και αυτο το περιβραχιονιο(;) για να ξερουν οι περαστικοι τι κανουμε

αυτη ηταν η ταμπελα που δειχναμε στους οδηγους. λεει: ας καλυτερεψουμε τους τροπους μας την ωρα της οδηγησης. η αλλη πλευρα ελεγε αν θυμαμαι καλα: βαλτε τη ζωνη σας! αυτοι μπροστα στην φωτο ηταν οι συναδελφοι. 

στο τελος του μαθηματος επρεπε να σηκωθουμε ολοι πανω ενας ενας και να πουμε μια τρομακτικη ιστορια που μας ειχε συμβει καθως οδηγουσαμε. π.χ. ξεχασα οτι ηθελα να στριψω και εστριψα τελευταια στιγμη με αποτελεσμα να περασω ξυστα απο τα προστατευτικα. 
μετα το group therapy, μας εβαλαν να γραψουμε μια εκθεση με θεμα 'τι μαθατε σημερα'.....δευτερα δημοτικου! (απο οτι εχω καταλαβει το κανουν γενικα αυτο για να ελεγχουν κατα ποσο αποτελεσματικα ειναι τα καθε ειδους σεμιναρια)

τελος καλο ολα καλα (με την αστυνομια)

οι περιπετειες μου ομως δεν τελειωνουν εδω.... 
εκει που παω κανονικα οπως καθε μερα στο πανεπιστημιο με το σκουτερακι, λιγο πριν παρκαρω σβηνει η μηχανη..... 

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

περιπετειες στους δρομους της Ιαπωνιας: δε μπιγκινινγκ

...στην ιαπωνια...απο τον προηγουμενο ιανουαριο...οδηγω σκουτερ! 
δεν ειχα γραψει τιποτα πιο πριν γιατι ειχα μια εκκρεμοτητα στην ελλαδα και δεν ενιωθα καλα να αποκαλυψω οτι οδηγω στην ιαπωνια. τωρα ομως που τακτοποιηθηκε η εκκρεμοτητα ηρθε η ωρα να γραψω για τις:



Περιπετειες στους δρομους τις Ιαπωνιας!

ολα ξεκινησαν μια μερα που ειδα στον πινακα με τις αγγελιες, ενα χαρτακι που ελεγε οτι καποιος πουλουσε ενα σκουτερακι 250ευρω περιπου. 
λεω εδω ειμαστε! (τα καινουργια κανουν γυρω στα 1500, για 50 κυβικα μιλαμε). ο πωλητης ηταν κινεζος. ειχα κουραστει καθε μερα με το ποδηλατο πανω κατω στους λοφους τις Οσακα και το βρηκα μια τελεια ευκαιρια να αποκτησω ενα μεταφορικο μεσο για να μπορω να πηγαινω σε διαφορα μερη αλλα και να μπορω να πηγαινω γρηγορα στο σπιτι του κεν χωρις να αλλαζω 15 τρενα. 
τον πηρα τηλεφωνο. κανονισαμε ραντεβου. μου το εδειξε, το πηρα για μια βολτα μου αρεσε (καλα 250ευρω ηταν δεν ειχα και τρελες απαιτησεις) τον πληρωσα και εκλεισε η συμφωνια. λιγες μερες αργοτερα μου εστειλε και τα χαρτια της ασφαλειας.

Ο φιλος μου ο Tom απο την Αγγλια αφου πρωτα ειχε βαφτισει το ποδηλατο μου Stavros αποφασισε να βαφτισει και το σκουτερακι μου: Black Bastard.  

ομως, δεν ειχα ακομα διπλωμα ετσι για μερικες εβδομαδες το σκουτερακι εμεινε ακινητοποιημενο. διαβασα για το διπλωμα απο ενα βιβλιο που ειχαν καποιοι φιλοι στην εστια, αλλα επειδη ειχα ηδη διαβασει για το διπλωμα αυτοκινητου στην ελλαδα δεν μου φανηκε τοσο δυσκολο γιατι πανω κατω τα ιδια ελεγε. 
εκτος απο 2 πολυ βασικες λεπτομερειες (που θα καταλαβετε ποσο σημαντικες ειναι αργοτερα). 
1. τα σκουτερ 50 κυβικων στην ιαπωνια επιτρεπεται να πηγαινουν μεχρι 30χλμ/ωρα. 30!!!!!!! μα καλα, ποιος παει με 30;;;;;
2. για να στριψεις δεξια σε μια διασταυρωση με ενα σκουτερακι πρεπει να κανεις μια περιεργη διαδικασια που λεγεται ni dankai usetsu 二段階右折 (ή αλλιως δεξια στροφη σε δυο βηματα)
αααα υπαρχει βιντεο στο γιουτιουμπ με επεξηγηση αχαχαχα 


πρεπει να ειναι απο τα σεβεντηζ.  αν δεν καταλαβατε το βιντεο θα προσπαθησω να σας το εξηγησω.  (το σημαντικο ειναι το '3' στο βιντεο, εκει σταματας και αλλαζεις κατευθυνση)

περναω το θεωρητικο τεστ και ετοιμαζομαι για το τεστ οδηγησης. ...βασικα δεν ηταν τεστ, πιο πολυ σεμιναριο ηταν γιατι δεν κοψανε κανεναν. (ακομα και δυο κοπελες που επεσαν δυο φορες με τα σκουτερακια πανω στα προστατευτικα πλαστικα της πιστας) μετα απο μερικες βολτες με το σκουτερακι, μας πηγαν σε μια αιθουσα να ακουσουμε μια διαλεξη για ασφαλη οδηγηση. 
και τελος. μπορουσα πλεον και επισημα να οδηγω σκουτερακι στην ιαπωνια! 

ημουν ετοιμος για νεες περιπετειες στους δρομους την ιαπωνιας!

συνεχεια σε επομενο post. 

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

αυτοματος βενζινοπωλητης

στην ιαπωνια εκτος απο τους αμετρητους αυτοματους πωλητες αναψυκτικων υπαρχουν διαφορα αυτοματοποιημενα συστηματα (που κανουν την ζωη πιο ευκολη;)

σημερα θα σας παρουσιασω τον αυτοματο βενζινοπωλητη!

πας στο βενζιναδικο και δεν εχεις ορεξη ρε παιδι μου να μιλησεις σε ανθρωπο. θες απλα να βαλεις την βενζινη σου και να φυγεις. εδω λοιπον ερχεται ο Α.Β. να σου κανει την ζωη ευκολη.

τον πλησιαζεις. (αν και συνηθως εχει γυναικεια φωνη). σε καλωσοριζει (δεν εχει σημασια αν ειναι μηχανημα, ολα τα ιαπωνικα κατασκευασματα ειναι ευγενικα σαν τους δημιουργους τους)
σου εξηγει τι πρεπει να κανεις και ξεκινας να ακολουθεις τις οδηγιες του. ευκολο. 


μετρητα ή καρτα;
εγω παντα μετρητα (γιατι ακομα περιμενω την πιστωτικη μου καρτα) 
βαζεις λοιπον το χαρτονομισμα.
σηκωνεις την αντλια που αντιστοιχει στην βενζινη που θελεις. 
κοκκινη για κανονικη, κιτρινη για super και πρασινη για πετρελαιο (νομιζω)
το γεμιζεις και μετα αν θες παιρνεις την πετσετουλα που υπαρχει εκει διπλα για να σκουπισεις το στομιο της αντλιας (αν θελεις) για να μην λερωσει. 

στο τελος, αφου ξαναβαλεις την αντλια πισω, βγαινει μια αποδειξη με ενα barcode. 
παιρνεις την αποδειξη και την σκαναρεις σε αυτο το μηχανημα που σου δινει τα ρεστα σου!

χμμ...ακουγεται πολυπλοκο; ειναι παρα πολυ απλο. ... εχουμε και στην ελλαδα; 
επειδη στην ελλαδα δεν οδηγουσα τοσο δεν ειχα πετυχει κανενα τετοιο βενζιναδικο. 

ζητω η αυτοματοποιηση! 
(που ειναι ο Λιακοπουλος να πει για τα σεναρια μελλοντικης καταστροφολογιας, που τα ρομποτ θα εχουν παρει την θεσει των ανθρωπων! οου μαϊ γκαντ, τρεξτε να σωθειτε οσο ειναι καιρος)

υ.γ. αυτο το ποστ ηθελα να το κανω απο καιρο αλλα επειδη μεχρι τωρα ηταν μυστικο το οτι οδηγω στην ιαπωνια το κανω τωρα. σε επομενο ποστ: οδηγηση στην ιαπωνια, περιπετειες με την αστυνομια και αλλες περιπετειες στους δυο τροχους.



Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

butamen buhi buhi

νιαου και γαβ και μουουουου.
στην ιαπωνια αυτοι οι ηχοι ειναι εντελως πασε. σε αυτο το post θα δουμε πως ακουνε οι ιαπωνες τις κραυγες που βγαζουν τα ζωα.


κοτοπουλο: kokekokko
ποντικι: chuuchuu
γατα: nyanya
σκυλος: wan wan
αλογο: hihiiiin
βατραχος: kero kero
γουρουνι: buu buu 
(ο Κεν εχτες μου ειπε μια αλλη εκδοχη για το γουρουνι: buhi buhi!!! ααχαχαχαχαχα. αυτο ηταν και η αφορμη για αυτο το ποστ)

buhi buhi :)

και βιντεο απο την τελευταια διαφημιση μιας εταιριας που πουλαει instant ramen με χοιρινο (ή αλλιως buta)


ΤΕΛΕΙΟ!!!!!!
butamen buhi buhi, buta men buhi buhi!!!!!!


υ.γ. το τρεξιμο δεν λεει να μειωθει. μεχρι να ηρεμησουν καπως τα πραγματα θα ανεβαζω γρηγορα ποστ που δεν χρειαζονται και τοση προετοιμασια. 
βεγγος mode ON!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...