Ise Jingu 伊勢神宮

Η φετινη Χρυση Εβδομαδα εχει ξεκινησει, το ιδιο και οι εκδρομουλες.

Ειχαμε κανονισει να παμε στον ναο του Ise μερικες μερες μετα τον σεισμο, οποτε αναγκαστηκαμε να το ακυρωσουμε το ταξιδακι γιατι τα τρενα ειχαν σταματησει να κινουνται εκεινες τις μερες. 

Ο ναος αυτος ειναι ο πιο σημαντικος ναος της Ιαπωνιας. Δεν ειμαι σιγουρος ποιος ναος ειναι αντιστοιχα τοσο σημαντικος στην Ελλαδα. Ισως η Παναγια της Τηνου;

Ειναι αφιερωμενος λοιπον στην μεγαλυτερη θεα του Shinto την Amaterasu (ολοκληρο το ονομα ειναι Amaterasu Oomikami).  Εδω φυλασσεται ενας απο τους πιο πολυτιμους θησαυρους του σιντοϊσμου. Ο Ιερος Καθρεφτης. 

Φτανοντας στον περιβαλλοντα χωρο του ναου ετυχε να πεσουμε σε μια 'παρασταση'. Δεν καταλαβα τι ακριβως συμβολιζε αλλα ηταν σαν να βλεπεις καποιο ειδος συγχρονου χορου. (σαν το διεθνες φεστιβαλ χορου της Καλαματας, αλλα αντι για το καστρακι η παρασταση εγινε σε ανοιχτο χωρο)

Στην διαδρομη για τον κυριο ναο περασαμε απο διαφορους μικροτερους ναους σκορπισμενους μεσα στο δασος. Αν δεν ημουν αθεος πιστευω θα μπορουσα να ημουν σιντοϊστης. Η αισθητικη αυτης της θρησκειας ειναι αξεπεραστη (ναι για το στυλ και μονο θα γινομουν σιντοϊστης αχαχα). Δεν ξερω αν φαινεται καλα το συνολακι του ιερεα στην φωτο, αλλα αυτο θα πει θρησκευτικο στυλ, οχι οι κινουμενοι ταφοι της ορθοδοξιας (μαυρη μαυριλα!)

ειπαμε οτι ειναι ο πιο σημαντικος ναος στην Ιαπωνια, ειναι και golden week, ηταν παραπανω απο αναμενομενο να γινεται της κακομοιρας (φοβερα ελληνικα...).

Το περιεργο δεν ειναι οτι ολος αυτος ο κοσμος περιμενε για να προσευχηθει αλλα οτι... ο ναος ουσιαστικα ειναι κλειστος για το κοινο. Μονο η αυτοκρατορικη οικογενεια και οι αρχιιερεις εχουν δικαιωμα να μπουν στον ναο! Οποτε απλως προσευχηθηκαμε εξω απο τον ναο και μειναμε με την περιεργεια για το πως μπορει να ειναι το κτιριο...

(ο ναος περιτριγυριζεται απο μια ξυλινη κατασκευη που εμποδιζει την εισοδο αλλα και την θεα) αυτο ηταν το μονο που μπορει να δει κανεις, η οροφη του ναου.

κλεινοντας να πω πως εξω απο τον ναο υπαρχει ενας δρομος με εστιατορια και μαγαζια με σουβενιρ. Η προταση μου ειναι, οποιος παει, να δοκιμασει Akafuku 赤福　ή αλλιως κοκκινη καλη τυχη! ειναι ενα ιαπωνικο γλυκακι που εχει ως βαση mochi (ρυζι που εχει χτυπηθει και εχει γινει σαν μαστιχα) και απο πανω anko (παστα απο γλυκα φασολια) παρα πολυ καλο!

Kylie!! παρε μας τα μυαλα κοντη Αυτραλεζα!

Η μεγαλη μερα εφτασε!

Η Αφροδιτη εβαλε το χερι της και αυτην την φορα στην αρενα του σταδιου δεν υπηρχαν καρεκλες. Αν ειναι δυνατον ημασταν ορθιοι!! γουχουουουου. 

Και οχι μονο αυτο επειδη δρασαμε γρηγορα, βρεθηκαμε σε αποσταση αναπνοης απο την Καϊλι. (δεν ξερω αν φαινεται απο τις φωτο, αλλα ειμαστε πραγματικα παρα πολυ κοντα!)

Η συναυλια

Τα θετικα:

η συναλια ηταν μεγαλη σε διαρκεια, 2 ωρες. ευχαριστη αλλαγη απο τις 90λεπτες συναυλιες.

η επιλογη των τραγουδιων παρα πολυ ικανοποιητικη. μπραβο.

τα βιντεο πολυ καλοδουλεμενα (και οτι πρεπει οφθαλμολουτρο)

οι δυο κοπελες που εκαναν τα φωνητικα, παρα πολυ συμπαθητικες και καλες φωνες.

τα μετρια:

οι χορευτες. ηταν μεν καλοι αλλα περιμενα το τελειο, το αφταστο. 

τα αρνητικα:

τα ρουχα της Καϊλης. δεν τρελαθηκα. ειδικα ενα μαυρο πουπουλενιο  και ενα αλλο φορεματακι χανουμισας, μαυρη απογοητευση. 

η σκηνη.....μπαινοντας στο σταδιο, βλεποντας την σκηνη σκεφτηκα: χμμ κατι θα κρυβεται πισω απο αυτες τις μεγαλες οθονες, δεν μπορει να ειναι μονο αυτο η σκηνη σε μια τετοια συναυλια. 

και ομως η σκηνη ειχε απλα 5 μεγαλες οθονες. αισχος.

την επομενη μερα εψαξα και ανακαλυψα την αληθεια. στην ευρωπη η κοντη ειχε κουβαλησει ολη την σκηνη, η οποια υποτιθεται οτι ειναι ενας αρχαιοελληνικος ναος. στην Ιαπωνια (και στον Καναδα που πηγε μετα απο την Οσακα) φαινεται οτι ξεχασε την μιση σκηνη και εφερε μονο τις οθονες... γιατι κοπελα μου, γιατι; τοσο ακριβο ηταν να το κουβαλησεις το σκηνικο;

φφφφφφφφφ

περσυ η γκαγκα σε πιο μικρο σταδιο που ειχε το 1/3 σε χωρητικοτητα δεν εκανε τσιγκουνιες.

δεν ξερω αν φταιει η Καϊλι ή η εταιρεια που διοργανωσε την συναυλια αλλα απογοητευτηκαμε. 

το κοινο λιγο απογοητευτικο (δεν τους κατηγορω ειναι Ιαπωνες) αλλα ποιος τους χεζει αχαχαχα,
εγω χορεψα, χοροπηδηξα, φωναξα (εγω και ενας αλλος τρελαμενος αυστραλος φαν)

η συναυλια ηταν φανταστικη ακομα και με μισο σκηνικο και με αδιαφορο κοινο.

δεν ξερω αν εχει ερθει ηδη στην Αθηνα ή αν θα ερθει αργοτερα αλλα να πατε οπωσδηποτε,
η κοντη αυσταλεζα με εκανε να ανεβω τοσο πολυ,
ευχαριστω ρε Καϊλι το χρειαζομουν.

λιβ γιου μουβ ον του ε περφεκτ στρεηντζερ!
:)

poi poi poi poi po pi!

τον τελευταιο καιρο αναρωτιεμαι ολο και πιο εντονα που ειναι οι καλοι τραγουδιστες τις ιαπωνιας.
σε μια χωρα που σε ολους αρεσει να τραγουδανε γιατι δεν υπαρχουν θρυλικες φωνες;
που ειναι η γιαπωνεζα μουσχουρη; μια σελιν ντιον τελος παντων. δεν την εχω ανακαλυψει ακομα.

τις σκεψεις μου αυτες ηρθε να διακοψει ενα τραγουδι που με εκανε να θυμηθω οτι στην ιαπωνια δεν υπαρχουν πρεπει και ενω φαινεται η πιο καθως πρεπει χωρα ειναι ενα καραγκιοζιλικι και μισο.

και γιατι να υπαρχει η γιαπωνεζα χαρις αλεξιου ενω υπαρχει αυτο:



χαϊλαϊτς
στο 1:44 πλυσιμο
 1:47 παιξιμο ρωγας
στο 2:11 (αηδια!!!!) ο πυργος του τοκυο γλυφιτζουρι
2:14 κεφαλια ζομπι
2:29 λαμψη!
3:17 απογειωση!!!


οι 3 κοπελες ειναι ουσιαστικα κωμικοι αλλα αποφασισαν να το ριξουν για λιγο στο τραγουδι.

καλη απολαυση :)

poi poi poi poi poi po piiiiiii

στιχοι:
ες ι εξ, ες ι εξ με μεγαλη φωνη SEX!
δεξια μπρατσο, αριστερα μπρατσο, φερτε τα κοντα και.... ΒΥΖΙΑ!

Ο παράδεισος

Μετα απο εναν πραγματικα βαρβαρο χειμωνα, εφτασε η πιο ομορφη εποχη της Ιαπωνιας.

Λιγο αν ασχοληθει κανεις με την Ιαπωνικη τεχνη θα καταλαβει ποσο πολυ τα χρωματα της Ανοιξης εχουν επιδρασει στην Ιαπωνικη ψυχοσυνθεση. 

Οι κερασιες ανθισαν. Ειδικα φετος τις περιμεναμε πως και πως. Μεσα σε σεισμους, ραδιενεργειες και οικονομικα προβληματα το φετινο hanami λειτουργησε ως το καλυτερο φαρμακο για την ταλαιπωρημενη Ιαπωνια. 

Φετος το οργανωσα εγω. Δεν λεω καλο το περσυνο αλλα επειδη του χρονου ποιος ξερει αν θα μπορεσω να ειμαι εδω ή οχι, ηθελα να βρω το καλυτερο σημειο για να απολαυσουμε τις ανθισμενες κερασιες. 

円山公園　Maruyama-kouen (παρκο Maruyama) στο Κυοτο. Θα πειστειτε και μονοι σας οταν δειτε τις φωτογραφιες παρακατω αλλα θελω να το πω και απο τωρα, η καλυτερη περιοδος να ερθει κανεις στην Ιαπωνια ειναι αυτην την περιοδο (αρχες Απριλη) και το Maruyama-kouen θα πρεπει να αποτελεσει σιγουρο προορισμο για hanami. 

Ξεκινησαμε το πρωι. Ραντεβου στο σταθμο (το Κυοτο ειναι 35 λεπτα περιπου με το τρενο). Ο καθενας ηταν υπευθυνος να φερει φρουτα, γλυκα, ρυζομπαλες, μπυρες.. 

Τους ενημερωσα για το προγραμμα και ξεκινησαμε. 

δεν ξερω αν εχω δει κατι πιο ομορφο στην ζωη μου (ισως το χιονισμενο Hokkaido περσυ). ενιωσα οτι βρισκομαι σε κατι που θα μπορουσε να ειναι πολυ κοντα στον Παραδεισο.

Ηταν μαγικο, εξωγηινο τοπιο. 

Ενιωσα ευτυχια απλα επειδη εβλεπα αυτα τα πανεμορφα χρωματα γυρω μου. 

(περισσοτερες φωτο στο facebook)

κινεζικη αποτελεσματικοτητα

συνατησα την φιλη μου την Shin (κινεζα) εχτες για φαγητο.

- Πσσσς τι φοβερο κιτρινο χρωμα ειναι αυτο στα νυχια σου! Ετοιμη για κλαμπινγκ.
- Ευχαριστω. Παλια οταν ημουν μικρη, τα ετρωγα τα νυχια μου και δεν μπορουσα να τα βαψω, αλλα τωρα κανενα προβλημα.
- Πως σταματησες να τα τρως...σε ρωταω γιατι με ενδιαφερει.
- My parents punched me one day and i stopped.
- I think I misheard...Did you say they punched you or punished you?
- No, no they punched me.
-......


αααααχαχαχαχαχα
οριστε αν και εγω ειχα φαει καμια μπουνια οταν ημουν μικρος δεν θα τα ετρωγα τωρα.
χτυπηστε τα παιδια σας αφοβα! η φιλη μου και σταματησε να τρωει τα νυχια της και ουτε κανενα κουσουρι της εμεινε.

naginata: εξετασεις *και πολιτισμικες διαφορες

αυτο το post απευθυνεται κυριως στους πολεμοχαρεις φιλους στην Θεσσαλονικη.

Την Κυριακη που μας περασε ειχαμε εξετασεις στη naginata η Ruth και εγω, για πρωτο kyu και πρωτο dan αντιστοιχα.
Ας κανω και μια εξηγηση με την ευκαρια για τους εκτος χώρου: στις ιαπωνικες πολεμικες τεχνες οταν ξεκινας, ο πρωτος βαθμος που παιρνεις ειναι το 6kyu και ανεβαινεις σταδιακα μεχρι το 1kyu, στην συνεχεια ανεβαινεις στην κατηγορια των dan. Στην περιπτωση της Naginata φτανεις μεχρι το 5dan και στο kendo μεχρι το 8dan.

Περα απο τις τυπικες εξετασεις, οπου επρεπε να δειξουμε στους εξεταστες οτι κανουμε σωστα τις ασκησεις, οτι κανουμε τις σωστες υποκλισεις, οτι τελος παντων ξερουμε πως να σκοτωσουμε καποιον με μια naginata, αρχικα επρεπε να περασουμε το γραπτο διαγωνισμα...

το κοκκινο βιβλιο.

'Εγχειριδιο Nagianta: revised edition, Ιαπωνικη Ομοσπονδια Naginata'

Διοτι στην Ιαπωνια δεν παιρνουμε ενα παλουκι και αρχιζουμε να κοπαναμε στην τυχη! Πρεπει να ξερουμε και την θεωρια πισω απο την καθε κινηση και τον σκοπο. Οποτε επρεπε να κατσω να μελετησω καποιες σελιδες απο αυτο το βιβλιο για να ειμαι σε θεση να απαντησω στις ερωτησεις. (πολιτισμικη διαφορα 1). 

Δεν θελω να βαλω ιδεες στο μυαλο των εξεταστων στην Ελλαδα, αλλα η μαμα Ιαπωνια ετσι κανει τις εξετασεις στις πολεμικες τεχνες (το διασταυρωσα και με την Ruth και αυτη στο kendo ειχε γραπτο διαγωνισμα)

Μπαινει η Ruth να εξεταστει στις ασκησεις και εγω παω για το διαγωνισμα. Ολα μια χαρα. Τελειωνω και παω να τους βρω. Μας ενημερωνει η Myojin-sensei οτι εχουν βγει τα αποτελσματα για την Ruth και μας λεει: Οταν δειτε τα αποτελεσματα μην το παρακανετε με τις αγκαλιες! (πολιτισμικη διαφορα 2) 

αχαχαχαχα. μας εβλεπε η γυναικα που αγκαλιαζομασταν (ως χαιρετισμο) πριν τις προπονησεις και σου λεει κατσε να τους σταματησω τους παλιο gaijin μην αρχισουν τα εκφυλα. 

Τριτη και τελευταια διαφορα ηταν το οτι αφου εμαθα πως ειχα περασει και εγω, επρεπε να πληρωσω 120ευρω περιπου, ως ετησια συνδρομη αφου πλεον κατειχα dan. Μια φορα το χρονο θα πρεπει να τα σκαω. (αλλη μια παρα πολυ ενδιαφερουσα προταση για τους φιλους kendoka στην Ελλαδα!)

συναυλία: Uchuu Sentai Noiz, για την προστασια της ειρήνης της Γης!

Την προηγουμενη εβδομαδα πηγα σε μια συναυλια ενος visual-kei συγκροτηματος. 

Visual-kei ειναι το ειδος της μουσικης(;) στην Ιαπωνια οπου το συγκροτημα χρησιμοποιουν εξωφρενικο styling (ειτε αυτο ειναι κοστουμια εποχης, ειτε ρουχα εμπνευσμενα απο τα ιαπωνικα anime) ως μερος του θεαματος που θελουν να προσφερουν. Οπως ειχα γραψει εδω πιο παλια, το visual-kei ειναι η Ιαπωνικη αντιληψη του glam/rock. 

Στην συναυλια των Uchuu Sentai Noiz (Διαστημικη Διμοιρια Noiz) βρεθηκα επειδη δεν μπορουσα να μην παω εστω και σε μια συναυλια visual-kei οσο θα ειμαι στην Ιαπωνια. Ειναι σαν καποιος να μενει στην Ελλαδα και να θελει να καταλαβει την χωρα καλυτερα και να μην παει ενα βραδυ στα μπουζουκια. 

Το θεμα ομως ειναι οτι το εν λογω συγκροτημα δεν ειναι το πρωτο ονομα στην μαρκιζα (ουτε το δευτερο). Οποτε ειναι σαν να ηθελες να πας για πρωτη φορα σε μπουζουκια και να πηγαινες σε καποια ξεχασμενη/πεταμενη τραγουδιστρια που εχουν μεινει να την ακουν οι καποτε σκληροπυρηνικοι της φανς. 

Η συναυλια εγινε σε εναν πολυ μικρο χωρο, οπου τελικα χωρεσαμε γυρω στα 200-300 ατομα. 

Χαμηλωνουν τα φωτα και ξεκινα η επικη μουσικη (δεν ημουν προετοιμασμενος για αυτο που θα ακολουθουσε). Και το συγκροτημα παρουσιαζεται στην σκηνη! (με ολοκληρο τελετουργικο, οχι φτηνοπραματα). Ας δουμε το βιντεο που ακολουθει:

με λιγα λογια, εμφανιζοταν ενας ενας πανω στη σκηνη εκανε το δικο του 'χορευτικο' και ακουγαμε απο τον εκφωνητη μια συντομη περιγραφη του καθενος. 

εν τω μεταξυ...το κοινο (ολοι, οταν λεμε ολοι ολοι!) ειχε ξεκινησει ηδη την δικια του χορογραφια. 

περα απο την αρχικη παρουσιαση του συγκροτηματος το κοινο ηξερε ακριβως σε πιο σημειο καθε τραγουδιου θα κανει καποια συγκεκριμενη κινηση. Απο headbanging, ξεφρενες περιστροφες ανακατευομενοι με το υπολοιπο πληθος, μεχρι πιανουμε τον διπλανο μας και γυριζουμε γυρω γυρω.... 

Πως πας στην εκκλησια τα χριστουγεννα και ολες οι γιαγιαδες ξερουν ποτε πρεπει να σηκωθουνε, ποτε πρεπει να πουνε καθε προσευχη κτλ. ε καπως ετσι. 

Εγω επειδη δεν ειχα ιδεα για ολα αυτα, με εσωζε καθε φορα η Barbara που ηταν φαν και ειχε παει σε αλλες 4 συναυλιες τους και ηξερε τι επρεπε να κανει. 

Σε ολη την διαρκεια της συναυλιας σκεφτομουν το εξης: Πως μαθαινει το κοινο την χορογραφια οταν βγαινει ενα νεο τραγουδι του συγκροτηματος; Ἠ μαλλον, ποιος ειναι αυτος που αποφασιζει ποια θα ειναι η χορογραφια του καθε τραγουδιου;

Η απορια λυθηκε προς το τελος της συναυλιας οπου ο τραγουδιστης απευθυνομενος στο κοινο ειπε: Σκεφτομαι οτι στο ταδε τραγουδι πρεπει να προσθεσουμε λιγο παραπανω κινηση για εσας, τι λετε να κανουμε αυτο οταν ξεκιναει το δευτερο κουπλε;

...

....αφου εξηγησε τι ηθελε να κανουμε, επρεπε να το δοκιμασουμε κιολας για να του πουμε αν ειναι αρκετα διασκεδαστικο και αν μας αρεσει για να αρχισουν να το κανουν απο την επομενη φορα! 

(ας τους δουμε λιγο και εκτος σκηνης)

ρωτωντας την Barbara εμαθα πως στα πιο διασημα visual-kei συγκροτηματα την χορογραφια την αποφασιζουν οι αρχηγοι των φαν κλαμπς και μαζευονται μετα ολοι οι φανς και κανουν προβες!!!!! μου ειπε: την πρωτη φορα που πηγα σε μια συναυλια ενος διασημου συγκροτηματος και δεν ηξερα την χορογραφια με κοιταγανε με μισο ματι!!!!! αχαχαχαχαχα

για τους πολυ γεναιους: εδω μπορειτε να κατεβασετε το τελευταιο τους CD δωρεαν!

και για το τελος (αν εχει απομεινει κανεις να διαβαζει αυτο το post) ενα τραγουδι τους: